Zorgomkadering PCGS

‘Villa Voortman’, een laagdrempelig ontmoetingshuis in de stad, richt zich tot kwetsbare mensen met een dubbeldiagnoseproblematiek die om tal van redenen de aansluiting met de reguliere hulpverlening missen. Zij hebben moeilijkheden op verschillende levensgebieden zoals ernstige psychiatrische en justitiële problemen, verslaving, stigmatisering en dakloosheid. PCGS zorgt in Villa Voortman voor de continuïteit in de therapeutisch begeleiding en voor de operationele inbreng van personeel, huisvesting en facility management.

muur
foto: Jeffrey Thys

Een warme plek

‘Villa Voortman’ vertrekt van een ‘schadebeperkende’ (harm reduction) benadering en kenmerkt zich door het aanbieden van een ‘asiel’ of schuilplaats, een warme plek waar men zich welkom en geaccepteerd voelt, de focus op ontmoeting met respect voor ieders identiteit, een permissieve, niet-verplichtende, ‘ontvankelijk wachtende’ omgeving die persoonlijke groei en inter-persoonlijke relaties bevordert, het belang van empowerment of kracht geven, de noodzaak van een plek waar mensen zichzelf kunnen ontwikkelen via artistieke ateliers en andere activiteiten aangeboden door kunstenaars, vrijwilligers en bezoekers zelf, het streven naar sociale inclusie en toekomstperspectieven met respect voor ieders eigenheid en de ondersteuning van inclusief burgerschap.

Minimale structuur, maximale verantwoordelijkheid

Onder het motto: “minimale structuur, maximale verantwoordelijkheid” waarbij gelijkwaardigheid, participatie, overleg en destigmatisering centraal staan wordt er langzaam een band opgebouwd met de bezoekers die steeds meer mensen worden met een verhaal wat leidt tot verbondenheid en verlangen en tot een langzame terugkeer in de samenleving waaruit ze werden uitgesloten.

Doelgroep

Volwassenen met een dubbeldiagnoseproblematiek die moeilijk toegang krijgen tot de reguliere hulpverlening om tal van redenen (therapieresistentie) soms omschreven als 'zorgwekkende zorgvermijders'.
Onze doelgroep binnen de dubbeldiagnoseproblematiek zijn bij voorkeur de mensen met een psychotische problematiek in combinatie met middelenmisbruik.
Uitzonderlijk werken we ook met mensen met persoonlijkheidsstoornissen indien zij  passen binnen de gekozen behandelingsfilosofie (cf. werkingsmodel). Een vaste verblijfplaats is geen vereiste.
Onze doelgroep zijn ook dakloze mensen met diezelfde problematiek evenals mensen met een interneringsstatuut die ons bezoeken vanuit de gevangenis om de detentieschade te vermijden na een goedkeuring van de Commissie tot Bescherming van de Maatschappij.

 

logo PCGS

Literatuurlijst Villa Voortman

Bryssinck, D. (2013). Bemoeizorg tussen ethiek en pragmatiek. In De Kock, C., Van Kerckhove, C., & Vens, E. (Eds.). Ethiek en zorg in de hulpverlening: over taboes gesproken. Gent: Academia Press, pp. 71-89.

Bryssinck, D., Broekaert, E., Vandevelde, S. (2005). Psychosis and newly emerging dependency groups: The search for an adapted model of care at the Psychiatric Centres Sleidinge in Belgium. Therapeutic communities, 26(2), 150-162.

Bryssinck, D., Vandevelde, S.,  De Maeyer, J., De Ruysscher, C., Vander Laenen, F., Meesen, D., Vanderstraeten, J., Broekaert, E. (2015). ‘Everyone respects each other’. The experience of persons with a dual diagnosis visiting Villa Voortman, a meeting centre in the city of Ghent.

Bryssinck, D., Vandevelde, S., & Vanderplasschen, W. (2015). De ondersteuning van personen met een dubbele diagnose (psychose en drugproblemen) in Villa Voortman, een ontmoetingsplaats in de stad. In C. Wittouck, K. Audenaert, & F. Vander Laenen (Eds.), Handboek forensische gedragswetenschappen (pp. 303–329). Antwerpen, Apeldoorn: Maklu.

De Kock, L. (2015). Nostalgie naar een Ster: Mensbeeld, Ethiek, Verlangen en Verslaving. In C. Vankerckhove, E. Vens, & J. Van Poucke (Eds.), We Can’t Get no Satisfaction. Garant.

Devocht, D., & Geerardyn, F. (2014). Het tweesnijdende zwaard van de vermaatschappelijking van de geestelijke gezondheidszorg: een studie naar een zorgzame verhouding (Ongepubliceerde thesis). Universiteit Gent, Gent, België.

D'Hondt, C., & Sterckx, M. (2012). Clara Voortman-Dobbelaere (Gent, 1853-Menton, 1926). Een burgerlijk leven in artistieke kringen vereeuwigd via houtskool- en pasteltekeningen, olieverfschilderijen en sierkunsten (Ongepubliceerde thesis). Universiteit Gent, Gent, België.

Dhondt, Jozefien. (2013). Psychoanalytische kliniek in Villa Voortman (Ongepubliceerde paper). Universiteit Gent, Gent, België.

Ongena, A., & Vanderplasschen, W. (2014). Tewerkstelling bij mensen met psychische en/of middelengebonden problemen: Een kwalitatief onderzoek naar perspectieven van hulpverleners en (ex-)werkzoekenden (Ongepubliceerde thesis). Universiteit Gent, Gent, België.

Stoop, Nerissa. (2011). De synergie tussen een inclusieve, op empowerment gerichte, groepswerking en individuele psychologische begeleiding: een literatuurstudie (Ongepubliceerde paper). Universiteit Gent, Gent, België.

Torck, Gert. (2014). The program is you: De integratieve visie toegepast op dubbeldiagnosepatiënten bij Villa Voortman (Ongepubliceerde scriptie). Academie voor Integratieve Psychologie, Gent, Belgie.

Vandevelde, S., De Maeyer, J., De Ruysscher, C., Bryssinck, D., Meesen, D., Vanderstraeten, J., Broekaert, E. (2015). Villa Voortman: carte blanche or not ? Therapeutic communities, 36(2), 62-7.

Van den Steen, Y., & Van Hove, G. (2013). Een etnografisch onderzoek in Villa Voortman over de constructie van psychische problemen (Ongepubliceerde thesis). Universiteit Gent, Gent, België.
Van Kerckvoorde, F., Vanderplasschen, W. (2014). Kwalitatief onderzoek naar persoonlijk herstel bij oudere druggebruikers. (Ongepubliceerde thesis). Universiteit Gent, Gent, België.

van Rooy, A., & Vanderplasschen, W. (2015)). Kwalitatief onderzoek naar beweegredenen en engagement van bezoekers met een dubbele diagnose in Villa Voortman (Ongepubliceerde thesis). Universiteit Gent, Gent, België.

 

lezen
foto: Vita Godts

 

Visie Villa Voortman # 04

Vertrouwen

“Ik voel me hier begrepen. Als je je begrepen voelt, ben je half genezen."

In Villa Voortman is in de manier van omgaan en communicatie tussen bezoekers en begeleiders heel anders dan in de psychiatrie. Als gelijkwaardigen spreken wij elkaar aan ondanks de soms enorme verschillen in leefwerelden en ervaringen. Respect is iets waar iedere mens recht op heeft. Vertrouwen moet je (heel geduldig) winnen en altijd respecteren.

Door wederzijds RESPECT en vertrouwen (in plaats van autoriteit) wordt de drempel om open te communiceren lager.